பக்கங்கள்

என் அன்பான மகனு(ளு)க்கு - 7

பகுதி - 7

மிக நீண்ட காத்திருப்பு நிறைவுக்கு வரப்போகும் தருணமிது, அளவில்லாத மகிழ்ச்சியில் மனது நிரம்பி வழிகிறது. உன்னைப் பார்ப்பதற்கான இறுதி காத்திருப்புக்கு என்னுடன் சேர்ந்திருக்க உன்னுடைய பாட்டியும் இங்கு வந்தாயிற்று. உனக்கான காத்திருப்பு என்பதான  பொழுதுகள் மாறி இப்பொழுதெல்லாம் உனக்கான பொருட்களை தேடும் பொழுதுகளாக மாறிவிட்டது. என் நடை பயிற்சியே கடை கடையாக ஏறி இறங்கும் பயிற்சியாக மாறிவிட்டது. உனக்கான உடைகளெல்லாம் ஊரிலிருந்து உன் பெரியம்மா ஒரு வார காலம் அலைந்து வாங்கி உன் பாட்டியிடம் கொடுத்து அனுப்பிவிட்டார். அங்கே கிடைக்காத ஒரு சில பொருட்கள் மற்றும் தொட்டில் இன்ன பிற பொருட்களுக்கான தேடலே இங்கே இப்போது.

மாதங்கள் கடந்து நாட்களில் வந்துவிட்டது பொழுதுகள். இன்னும் ஒரு சில நாட்களே. நீ வந்து விடுவாய், எங்கள் உலகினை நிறைக்க. இந்த வருட தீபாவளி உன்னுடன், எத்தனை  பெரிய சந்தோசம் இது. இந்த வருட பொங்கல் பண்டிகை நமக்கு நமது நாட்டில், நம்முடைய மிகப் பெரிய அறுவடைத் திருநாள் திருவிழா அல்லவா இது. நாம் சந்தோஷமாக நம் ஊரில் கொண்டாடலாம். தீபாவளிதான் நமக்கு இங்கே, வேறு நாட்டில், பொங்கல் உன் தாத்தா பாட்டி நம் சொந்தங்களுடன் நம் நாட்டில். நினைக்கையிலேயே சந்தோசம் பொங்குகிறது. எனக்கு எதை பேசுவது எதை சொல்வது என்று தெரியவில்லை மனம் நிரம்பி வழிகிறது வார்த்தைகள்தான் வசப்படவில்லை.

இத்தனை மாதங்களில் உன்னுடன் எத்தனையோ விஷயங்களை பகிர்ந்தாயிற்று எனது உணர்வுகள், உனக்கான அறிவுரைகள் என்று எத்தனை எத்தனையோ. உன் பாட்டி இங்கு வந்து சில நாட்கள் முன்பு நான் சொல்லியிருந்த வளைகாப்பு சடங்கையும் சிறந்த முறையில் நடத்தி விட்டார். அவர் வந்த பின்பு இப்போதெல்லாம் எனக்கு முழு நேர ஒய்வு. அது மட்டுமா மூன்று நேரமும் வகை வகையான சாப்பாடும் கூட. உன் அப்பாவுக்கும் பெரும் நிம்மதி இல்லையெனில் தினம் தினம் எனைத்தனியே வீட்டில் விட்டு விட்டு அவர் அலுவகத்தில் அங்கும் மனம் ஒட்டாமல் இங்கு நான் என்ன செய்கிறேன் என யோசித்துக் கொண்டே இருப்பார். இப்போது அவருக்கு எந்த கவலையும் இல்லை. நிம்மதியாக வேலையை செய்கிறார்.

அனைத்தும் நல்ல விதமாய் போய்க்கொண்டிருக்கிறது, விரைவில் நீ என் கைகளில் தவழும் நாளை எதிர் நோக்கி. தினம் தினம் உனைக் குறித்த நினைவுகள் மட்டும்தான்,  வெளியே மால்களுக்கும் பெரிய கடைகளுக்கும் செல்கையில் அங்கே பிறர் தங்களுடன் எடுத்து வரும் சிறிய சிறிய குழந்தைகளைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் நீ இவர்களில் யாரைப்போல் இருப்பாய், யாரைப்போல் பார்ப்பாய், யாரைப்போல் சிரிப்பாய் என்றெல்லாம் என்னை மறந்து யோசிக்க ஆரம்பித்து விடுகிறேன். நீ வெளியே வந்தபின்பு இதையெல்லாம் கேட்டால் சிரிப்பாய்.

உன் அப்பாவுக்கும் இங்கே இருக்கும் உன் மாமாவுக்கும் இப்பொழுதே போட்டி யார் உன்னை அதிக நேரம் தம்முடன் வைத்திருப்பது என்று. நீ யார் சொல்வதைக் கேட்பாய் என்றெல்லாம்.இப்பொழுதே உனக்கான விளையாட்டு சாமான்கள் கூட வீட்டில் சேர ஆரம்பித்து விட்டது என்று சொன்னால் நீ நம்புவாயா. அது மட்டுமா இன்னும் ஒரு வருடத்திற்கு பிறகு நீ விளையாடுவதற்கான பொருட்களுக்கான தேடலையும் இருவரும் இப்போதே தொடங்கியாயிற்று. இவர்கள் இருவரையும் என்ன செய்ய.

போதும் கடிதம் மூலம் பேசியது. நீதான் விரைவில் என் கைகளில் வரப்போகிறாயே பின் எதற்கு இந்த கடிதத்தை இன்னும் நீட்டிக்க கொண்டு முடித்துக் கொள்வோம், சரிதானே? இனி நேருக்கு நேராக அனைத்தையும் பேசிக்கொள்ளலாம். சரி கண்ணே நான் கடிதங்களை இப்போதைக்கு இத்துடன் நிறுத்திக் கொள்கிறேன், எதிர் காலத்தில் வேலை நிமித்தமோ படிப்பின் நிமித்தமோ நீ எங்களை விட்டு தொலைவில் செல்லும் காலம்  எதுவும் வந்தால் மீண்டும் இது தொடரும். அதுவரை இடைவெளிவிட்டு இத்தொடரை இத்துடன் முடித்துக் கொள்கிறேன். சென்ற முறை உன்னிடம் உரைத்தது போலவே மற்றவை நேரில் என்ற பதத்துடன். உனக்கு என் முத்தங்கள் தங்கம்.


பிரியங்களுடனும், எதிர்பார்ப்புடனும்
பிரியா

என் அன்பான மகனு(ளு)க்கு - 6



செல்ல தங்கமே என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறாய்? வழக்கம்போல் என் புலம்பல்களையும், அறிவுரை என்ற பெயரில் தொணதொணப்பையும் கேட்டு கேட்டு சலித்துப் போய் ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருக்கிறாயா? இதோ மீண்டும் வந்துவிட்டேன் ஹிஹி என்ன செய்ய என் மகனா(ளா)ய்  போய்விட்டாயே இந்த தொணதொணப்பிலும், புலம்பலிலும் மாற்றம் என்பது எப்பொழுதும் வர வாய்ப்பே இல்லை. நான் உனக்கு எழுதும் கடிதத்தை படிப்பவர்கள் எப்பொழுதும் வழவழவென்று பேசிக்கொண்டே இருந்தால் எப்படி என்கிறார்கள். ஆனால் இப்போதைய நிலையில் இதைத் தவிர வேறு எந்த வழியில் உன்னுடனான என் தொடர்பை வலுப்படுத்திக் கொள்வது என்று எனக்கும் தெரியவில்லை அதனால்தான் எப்பொழுதும் பேசிக்கொண்டே இருக்கிறேன். கொஞ்சம் பொறுத்துக்கொள் என் தங்கமே.

சமூக சூழ்நிலைகளின் தாக்கமும், உன் எதிர்காலம் பற்றிய பயமுமே இப்போதிருந்தே உன்னிடம் அனைத்தையும்குறித்து பேச வைக்கிறது. நான் பார்க்கும் பல இடங்களில் பெண் குழந்தைகளை பெற்ற தாய்மார்கள் குழந்தைகளை வளர்த்து மேலுக்கு கொண்டு வருவது குறித்து நிறைய கவலைகளுடன் பேசுவதைக் கேட்டிருக்கிறேன். ஆனால் என்னைக் கேட்டால் தற்போதைய காலகட்டத்தில் பெண் குழந்தைகள் மட்டுமல்ல ஆண் குழந்தைகளை பாதுகாப்பாக வளர்த்தி கொண்டு வருவதும்  கூட மிகப் பெரிய சவாலான விஷயமாகவே இருக்கிறது. ஒரு காலத்தில் குழந்தைகள் வீதிகளில் இறங்கி விளையாடுவது என்பது கொண்டாட்டமான விஷயமாக, அவர்களின் ஆரோக்கியம் மற்றும் சமூகத்தில் உறவுநிலை சமன்பாடு அனைத்திற்கும் உகந்ததான ஒன்றாக இருந்தது. ஆனால் இப்போதைய நிலையில் குழந்தைகளை வீட்டை விட்டு வெளியில் விடுவது அவர்களின் பாதுகாப்புக்கே கேள்விக்குறியாக இருக்கிறதே? பின் எப்படி பயம் கொள்ளாமல் இருப்பது.

இத்தகைய சமூகத்தில் வளரும் குழந்தைகள் எங்களின் காலத்தை விட இன்னும் அதிகப்படியான  மன தைரியத்துடனும், வாழ்வின் அனைத்து அறங்களையும், தெரிந்து வளர வேண்டியது மிகவும் முக்கியம். ஏனெனில் சுய பாதுகாப்பு என்பது எத்தனை முக்கியமோ அத்தனை முக்கியம் சமூகத்துடனான ஒட்டுறவும். அதனால்தான் திருக்குறளையும், பாரதியின் வரிகளையும் இப்போதிருந்தே உனக்கு அறிமுகம் செய்கிறேன், அவர்களின் வரிகள் உனக்கு தைரியத்தை மட்டுமின்றி வாழ்வையும் கற்றுக் கொடுக்கும் வல்லமை வாய்ந்தவை.

வெளிவரும் முன்னே இப்படியெல்லாம் பயப்படுத்தினால் எப்படி என்கிறாயா? சங்கடம் வேண்டாம் கண்ணே இவை உனக்கான எச்சரிக்கை மட்டுமே, வேறு எதுவும் அல்ல அச்சம் வேண்டாம். உன் வாழ்வின் முக்கிய காலகட்டங்கள் அனைத்திலும் நானும் உன் அப்பாவும் உன்னுடனேயே  இருப்போம், நிச்சயம் தனித்து விட மாட்டோம் பயம் வேண்டாம். விரல் பிடித்து நடக்கும் வயதில் விரல் பிடித்தும் தோழ்  கொடுக்கும் காலத்தில் தோழமையுடனும் எப்பொழுதும் உனக்காகவும் உன்னுடனும் இருப்போம். உனக்கு நான் உரைத்திட்ட பாரதியின் பின்வரும் வரிகளை எப்பொழுதும் மனதில் வைத்துக்கொள்

"மனதி லுறுதி வேண்டும் 
வாக்கினிலே யினிமை வேண்டும் 
நினைவு நல்லது வேண்டும் 
நெருங்கின பொருள் கைப்பட வேண்டும் 
கனவு மெய்ப்பட வேண்டும்"



எக்காலத்திலும் எத்தகைய சங்கடத்திலும் இவ்வரிகள் உனக்கு நிச்சயம் வாழ்க்கையை எதிர்கொள்வதற்கான தைரியத்தையும் நம்பிக்கையையும் தரும்.

இதுபோலவே என்னுடைய குறிப்பேட்டின் முதல் பக்கத்திலும் நான் ஒரு வரி எழுதி வைத்திருப்பேன் அது என்னவெனில்

" சில நேரம் நதியாய் 
   சில நேரம் காற்றாய்"

என்பதே.இது வாழ்வில் என்னுடைய இறுப்பை கூறும் வரிகள். காற்றும் நதியும் அதனதன் போக்கில் மிகவும் வலுவாய் செயல்படுபவை. சில நேரங்களில் மட்டுமே தன் போக்கையும் திசையையும் சற்றே மாற்றிக் கொள்ளக் கூடியவை. நீயும் வாழ்வில் அப்படியே இருக்க வேண்டும். எடுக்கும் முடிவுகளில், தேர்ந்தெடுக்கும் திசையில் தெளிவும் உறுதியும் எப்பொழுதும் இருக்க வேண்டும். அது மட்டுமே வாழ்வின் பல்வேறு உயரங்களை நீ அடைய உதவும். தெளிவற்ற முடிவும் திசைகளற்ற பயணமும் உன்னை எப்பொழுதும் உனக்கான இடத்தில் கொண்டு சேர்க்காது என்பதையும் நினைவில் கொள்.

எங்கேயோ ஆரம்பித்து எங்கெங்கோ சென்று வழக்கம்போல் இக்கடிதமும் அறிவுரையிலேயே முடிந்திருக்கிறது. ஹ்ம்ம் இருக்கட்டும் பரவாயில்லை அனைத்தும் உன் நன்மைக்கானது என்று கொள்கிறேன், அப்படியே நீயும் ஏற்றுக் கொள்வாய் என்றும் நம்புகிறேன். விரைவில் உன்னை சந்திக்கப்போகும் ஆனந்தத்துடன் இக்கடிதத்தை இங்கே இப்பொழுது  முடித்துக் கொள்கிறேன். உன்னை நேரில் சந்திக்கும் முன் மீண்டும் ஒருமுறை விரைவில் கடிதம் வாயிலாக சந்திப்போம் தங்கமே எனக்குள் இருக்கும் உனக்கான கடைசி கட்ட கடிதத்துடன் மற்றவை நேரில் என்ற முடிவுரையுடனும் முடித்துக் கொள்ள. அதுவரை

அன்பு முத்தங்களுடன்
பிரியா


என் அன்பான மகனு(ளு)க்கு - 5



எப்படி இருக்கிறாய் என் செல்ல தங்கமே? இப்பொழுதுதான் உன்னைக் குறித்து அறிந்ததுபோல் இருக்கிறது அதற்குள் ஆறு மாதங்கள் முடிந்து ஏழாவது மாதம் ஆரம்பித்து விட்டது. காலம்தான் எத்தனை வேகமாய் செல்கிறது. நாட்கள் அதிகரிக்க அதிகரிக்க உன்னை சீக்கிரம் காண வேண்டும் என்ற ஆவலும், எண்ணமும், உந்துதலும் சேர்த்தே அதிகரிக்கிறது. உன் சின்னச்சிறு விரல்களை பிடிக்க உச்சி முகர உன் சிரிப்பினைக் காணவென கனவுகளும் கற்பனைகளும் விரிந்து கொண்டே செல்கின்றது. என்ன செய்ய எத்தனைதான் நான் கனவு கண்டாலும் அவசரம் கொண்டாலும் இயற்க்கை அது அதற்கென ஒரு காலவரையறை வைத்துள்ளதே அதன் படிதானே அனைத்தும் நடக்க இயலும். அதுவரை என்னுள் உன்னை வைத்துக் கொண்டே உன்னுள் உரையாடிக் கொண்டே காலத்தை ஒட்டி விடுவேன்.

உன்னிடம் உரைத்தது போலவே பாரதி, வள்ளுவன் இருவரையும் நல்லதொரு நாளில் உனக்கு இனிதே அறிமுகப்படுத்தியாயிற்று. இனி அவர்கள் உன்னைப் பார்த்துக்கொள்வார்கள். உள்ளிருக்கும் வரையில் அவர்களை முடிந்தவரை அறிந்துகொள் வெளியில் வந்தவுடன் அவர்களைத் தொடர்ந்து வரிசை கட்டி நிற்கும் பலரையும் முடிந்தவரை ஒரு ஒருவராக அறிமுகம் செய்கிறேன். அதன்பின் உனக்கான தேடுதலையும் தேறுதலையும் நீயே பார்த்துக்கொள். ஏன் இத்தனை அவசரம் என்று நீ யோசிக்கலாம், சமூக சூழ்நிலையின் மாற்றங்களை எல்லாம் பார்க்கையில் நீ வெளியில் வந்து எப்படியான வாழ்க்கையை எதிர்கொள்ள நேரிடுமோ என்ற கவலை இப்பொழுதே என்னைத் தொற்றிக் கொள்கிறது. உலகை உனக்கு அறிமுகப் படுத்த வேண்டிய ஊடகங்களின் நிலை என்பது இப்பொழுது மிகப் பெரிய கேள்விக்குறியாகவே இருக்கிறது அதனால்தான் நான் அறிந்த நல்லவைகளை இப்பொழுதே உனக்கும் அறிமுகப் படுத்தும் எண்ணம் கொண்டேன்.

இன்றைய சமூக ஊடகங்கள் என்பது மக்களுக்காகவும் சமூகத்திற்காகவும் என்பது மாறி வியாபாரத்திற்காக, வணிக நோக்கத்திற்காக என்று ஆகிவிட்டன. அவற்றின் மூலம் மக்கள் அறிந்து கொள்வதற்கான நல்லது என்பவையே இல்லாமல் போய்விட்டது. ஊரில் நடைபெறும் சமூக முன்னேற்றம் சார்ந்த நடவடிக்கைகளோ அல்லது வேறு எந்த நல்ல விஷயங்களுக்கோ அவற்றில் முக்கிய இடம் என்பதே இல்லை, அங்கங்கே மூலைகளில் நடக்கும் சமூக குற்றங்களே அவற்றில் முதன்மை செய்தியாகின்றன. அதற்காக குற்றங்கள் குறித்த செய்திகள் இடம்பெறவே கூடாது என்றில்லை ஆனால் அவை மட்டுமே இடம் பெறுகின்றதே என்பதே என் கவலை, என்னைப் போன்ற பலருக்கும்.

அதிலும் தற்சமயம் சில நாட்களாய் ஊடகங்களில் மற்றும் சமூக வலைத்தளங்களில் வருகின்ற செய்திகளைக் கண்டு இன்னும் சிறிது நாட்களுக்கு மொத்தமாய் அவற்றிலிருந்து விலகியே இருக்கலாமா என்ற எண்ணமே தோன்றுகிறது. என்ன செய்வது நீ என்னுள் இருக்கையில் நான் பார்க்கும் கேட்க்கும் என்னுள் உள்வாங்கும் அனைத்தும் உன்னைக் குறித்தான விஷயங்களைத் தீர்மானிப்பவையாக இருப்பதால் அனைத்தைக் குறித்தும் எச்சரிக்கையாகவே இருக்க வேண்டி உள்ளது. போகட்டும்  நீ எப்படி இருக்கிறாய் உனக்கு இந்த ஊடக செய்திகள் இதுவரை எந்த பிரச்சினையையும் கொடுக்கவில்லை தானே? அப்படி ஏதாகிலும் இருந்தால் இந்த அம்மாவை மன்னித்து விடு கண்ணே அந்த தவறு இனியும் நடக்காமல் பார்த்துக் கொள்கிறேன். ஹ்ம்ம் அவற்றைத்தான் நாம் தள்ளி வைத்தாயிற்றே, அதனால் இதனை இப்படியே விட்டு விடலாம் இனியும் எதற்கு அதைக் குறித்தே பேசிக்கொண்டும் யோசித்துக் கொண்டும்.

உனக்கு ஒன்று தெரியுமா இப்பொழுதெல்லாம் பூங்காக்களிலும் சாலையோரங்களிலும் நட்டுள்ள செடிகளையும் அவற்றில் மலர்ந்தும், மலர்வதற்காகவும் காத்துள்ள மலர்களையும் மொட்டுக்களையும் பார்க்கையில் எல்லாம் எனக்குள் ஏதோ ஒன்று தோன்றுகிறது. அது நம்மையும் அந்த செடிகளையும் சேர்த்து யோசிக்க வைக்கிறது. அப்படி யோசித்தபோது  என்னுள் தோன்றிய சில வரிகள் இதோ ,

புதிதாய் நட்டிட்ட
தொட்டிச் செடியில்
முதன் முதலாய்
லேசாய் எட்டிப் பார்த்தது
சின்னச்சிறிய அரும்பொன்று
பச்சை நிற மூடியால் மூடப்பட்டு...
நாட்கள் செல்லச்செல்ல
அரும்பு மொட்டாகி
கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்
பச்சை மூடி விரிய
புன் சிரிப்புடன்
எட்டிப் பார்த்தது பூவொன்று
தன் சுயம் காட்டி....


நீயும் கூட இந்த தொட்டிச் செடியில் பூத்த மொட்டைப் போலத்தானே லேசாய் என்னுள் மொட்டாகி, அரும்பாகி பின்னர் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் விரிந்து கடைசியில் பூவாகி உன் சுயம் காட்டி என் கைகளில் தவழ்வாய் அந்த பூவைப் போலவே மென்மையாய். இங்கு செடி என்பது நான் மொட்டென்பது நீ, ஆஹா நமக்கும் செடிக்கும் தான் எத்தனை பொருத்தம், இத்தனை நாட்களாய் இருந்ததை விட இனி செடிகளுக்கும்  பூக்களுக்கும், எனக்கும் உனக்குமான நெருக்கமும் கூட அதிகரிக்கவே செய்யும் இல்லையா.

இயற்கையை அன்னை என்று விழிப்பதற்கும் ஆயிரம் அர்த்தங்கள் இருக்கத்தான் செய்கின்றன. நம் வாழ்வின் ஒவ்வொரு கட்டமும் ஒவ்வொரு மாற்றமும் இயற்கையின் ஏதோ ஒரு கட்டத்துடன் ஏதோ ஒரு நிகழ்வுடன் தொடர்பு கொண்டதாகவே இருக்கிறது ஒரு மாறாத விதியைப்போல். உண்மையில் அனைத்திற்கும் பிறகு  நாமும் இயற்கையின் ஒரு அங்கம்தானே, அப்படி இருக்கையில் எப்படி வித்தியாசப் பட முடியும். சரிதானே? ம்ம் இன்றைக்கு இது போதும் மீதியை பின்னர் பேசலாம் இப்பொழுது நீ ஓய்வெடுத்துக்கொள் நானும் கொஞ்சம் ஓய்வெடுக்கிறேன்.

அன்பு முத்தங்களுடன்
பிரியா





என் அன்பான மகனு(ளு)க்கு - 4


இதற்கு முன்பு கர்ப்பமாக இருக்கும் பலரும் குழந்தை தன்னை உதைக்கும் அந்த தருணம் குறித்து பரவசமாய் சிலாகிப்பதையும், மகிழ்ச்சியுடன் பகிர்வதையும் கேட்டிருக்கிறேன், ஆனால் அதை உணர்ந்ததில்லை. இப்பொழுதே முதன் முறையாக அந்த தருணம் எப்படியானது என்பதை உணர தொடங்கியிருக்கிறேன். இன்னும் அதை அனுபவிக்க ஆரம்பிக்கவில்லை என்ற போதும் அதற்கான காத்திருப்பு கூட இத்தனை இனிமைகளைத் தர முடியும் என்பது பேரதிசயமே.ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு கணமும் உன்னுடைய அந்த முதல் தொடுதலுக்கான சுகத்தை எதிர் நோக்கி காத்திருக்கிறேன்.

யாராவது நம்மை உதைக்க வேண்டும் என்று வாழ்வில் இப்படி காத்திருப்போமா என்ன?ஆனால் இந்த பிஞ்சு பாதங்களின் உதை மட்டும் ஏனோ இத்தனை எதிர்பார்ப்புகளையும் காத்திருப்புகளையும் தன்னுள்ளே கொண்டிருக்கிறது. ஒய்வு நேரங்கள் முழுமையும் என் கைகள் கொண்டு உன் பாதங்களை என்னுள் தேடிக் கொண்டே இருக்கிறேன், ஏதாகிலும் ஒரு கணத்தில் அந்த பாதங்களை, அந்த ஸ்பரிசத்தை அடைந்து விட மாட்டோமா என்று. அப்படித் தேடித் தேடி அடைந்த கணங்களின் சந்தோஷம் என்பது வாழ்வின் பிற அனைத்து சந்தோஷங்களையும் தாண்டி சொல்ல முடியாத அளவில் பேரதிசயம் ஹ்ம்ம்.

மாதங்கள் நகர நகர பெரியவர்கள் அடுத்து  என்ன என்பதைக் குறித்து யோசிக்கவும் பேசவும் தொடங்கியாயிற்று. கர்ப்ப காலத்தின் இடைப்பகுதியில் வரக்கூடிய சடங்கு வேறு எதுவாய் இருந்திடக் கூடும் வளைகாப்பு நிகழ்ச்சிதான் அது. பெரியவர்களைப் பொறுத்த வரை அது கட்டாயம் செய்திட வேண்டிய ஒரு சடங்கு, ஒரு சீர் முறை அத்தனையே. அந்த சடங்கின் பின்னால் உள்ள காரண காரியங்கள் குறித்து பலருக்கு தெரிவதேயில்லை இன்னும் சொல்லப்போனால் நம்மில் பலர் அதை தெரிந்து கொள்ள அக்கறை எடுப்பதும் இல்லை என்பதே மிகப்பெரிய உண்மை. ஆனால் எவருமில்லாமல் தனியே இருக்கையில் சடங்காவது சம்பிரதாயமாவது....அதற்காக நமது சந்டங்கு சம்பிரதாயங்களை நான் குறை கூறவில்லை அவை அத்தனையும் அர்த்தமிக்கவை என்பதில் சிறிதும்  ஐயமில்லை. கர்ப்பகாலத்தில் ஐந்தாவது மாதத்திலோ அதன் பின்பு வரும் ஏதேனும் ஒரு மாதத்திலோ நடத்தப்படும் இந்த சடங்கின் பின்னால் உள்ள அறிவியல் அற்புதமானது. இந்த காலகட்டத்தில் தான் வயிற்றில் உள்ள சிசுவின் செவிப்புலன் உறுப்புகள் வளர்ச்சி அடைகின்றன, சிசு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வெளியில் உள்ள ஓசைகளைக் கேட்க தொடங்குகிறது.

நான் சென்ற முறை உன்னுடன் பேசுகையில் கூறியிருந்தேனே உன் செவிப்புலன் உறுப்புகள் வளர்ச்சி குறித்து மருத்துவர் கூறினார் என்று இப்பொழுது அதையும் இதையும் யோசித்தாலே அனைத்தும் விளங்கும். அதனால்தான் இக்காலகட்டத்தில் கையில் கண்ணாடி வளையல்கள் இட்டு அதன் ஓசை சிசுவை சென்றடைய வேண்டும் என்பதற்காகவே இந்த சடங்கு. அப்படியாக வெளிப்புறத்தில் இருந்து எழும் ஓசைகள் உன்னை குசிப்படுத்தும் போது உன்னில் இருந்து வரும் சந்தோஷ எதிர் வினைகள் என்னையும் பெரிதும் குஷிப்படுத்திடும் அல்லவா?  இதுவே அதன் தாத்பரியம். ஆனால் வெறும் சடங்காக மாறிவிட்ட இந்த நிகழ்வு சில  நேரம் சோர்வையே கொடுக்கிறது. எப்படி என்றா கேட்கிறாய், இந்த சடங்கை செய்ய இந்த நாட்டில் கண்ணாடி வளையல்கள் கிடைக்காது எனக் கூறிடும் பொழுது அங்கு கிடைக்கும் பிளாஸ்டிக் வளையல்களைக்  கொண்டு சடங்கை முடித்து விடுங்கள் எப்படியோ அந்த சடங்கு என்பது நடந்தால் போதும் என்னும் மறுமொழி கிடைத்திடும் போது.

அதற்காக நான் அவர்களையும் குறை சொல்லவில்லை அவர்கள் அறிந்தது அத்தனையே. பல நல்ல பழக்கங்கள் விட்டுப் போகக் கூடாது என்பதற்காக அதை நம் முன்னோர்கள் கட்டாய சடங்குகள் என்ற பெயரில் கூறி வைக்க, இப்பொழுது காரணங்கள் மறைந்து கட்டாயங்கள்  மட்டுமே எஞ்சி நிற்கின்றன. ஒரு  உதாரணத்திற்க்கு சொல்ல வேண்டுமென்றால் குங்குமப்பூ குறித்து கூறலாம். குங்குமப்பூ உண்மையில் பெண்களின் கர்ப்பப்பைக்கு நல்லது, ஆனால் அப்படிக் கூறினால் எத்தனை பேர் தவறாமல் குடிப்போம்? அதே குங்குமப்பூ குடித்தால் பிறக்கும் குழந்தை சிவப்பாக பிறக்கும் என்றால் ஓடி ஓடி குடிப்போம். இதுதான் உண்மை.  நம் முன்னோர்கள் அனைத்தையும் சடங்காகவும், கட்டாயமாகவும் ஆக்கியதன்  மர்மம் இதுவே.

இப்பொழுது எனக்கு சில விஷயங்கள் தோன்றுகிறது, வளையல்களின் ஓசையின் வழி உன்னிடம் உரையாடுவதே இதன் நோக்கம் எனில், என் குழந்தையுடன் உரையாட எனக்கும்  உனக்கும் நடுவில் இன்னொருவர் அல்லது இன்னொரு ஊடகம் என்பது எதற்கு? 24 மணி நேரமும் உன்னிடம் உரையாட முடியாது என்பதாலேயே அந்த வளையல் சங்கதி என்பதை நானும் ஒத்துக் கொள்கிறேன், ஆனால் வளையல்கள் முடியாத ஒன்றாகிய போது மாற்று வழிகளை யோசிக்கலாம் தானே? நான் இரசித்து வளர்ந்த இசை, படித்து மகிழ்ந்த இல்லக்கியங்கள் இவையெல்லாம் இப்பொழுது கை கொடுக்கும்தானே, அதனால்தான் நான் முடிவு எடுத்துளேன் என்னால் எத்தனை முடியுமோ அத்தனை உன்னுடன் பேசுவது பேசாத பொழுது இருக்கவே இருக்கிறது இசை. நான் இரசித்த என்னை பைத்தியமாக்கிய இராஜாவும், ரகுமானும் உன்னை சும்மா விட்டு விடுவார்களா என்ன? அவர்களும்தான் உன்னைக் கொஞ்சம் வளர்க்கட்டுமே, வலையோசிக்கிணையான எத்தனையோ ஆகாச்சிறந்த இசைக் கோர்வைகள் அவர்களிடமும் உள்ளன கண்ணே.

எப்படியும் நீ வெளியில் வந்த பின்னர் அவர்களின்றி உன்னுலகம் இருக்காது அது இப்போதிருந்தே தொடங்கட்டுமே. இலக்கியத்தில் நான் அறிந்த பாரதியையும், வள்ளுவனையும் இன்னும் மற்றவர்களையும் நானறிந்த வகையில் அறிமுகப் படுத்துகிறேன். உனக்கான அவர்களை நீ வெளியில் வந்து தேடிக்கொள். அதைப்போலவே இசையும் இன்ன பிறவும். அறிவுப்பூர்வமான விசயங்களை இப்படியே விட்டு விடுவோம். இப்போதைக்கு இதுவே அதிகம். மொத்தமாய் அனைத்தையும் இப்பொழுதே உன் சிறிய மூளையில் திணித்திட வேண்டாம், நீ இப்போதைக்கு நன்றாய் ஓய்வெடு, மீண்டும் ஒருநாள் பேசுவோம்.

அளவுகடந்த பிரியங்களுடன்............
பிரியா





என் அன்பான மகனு(ளு)க்கு - 3

எப்படி இருக்கிறாய் கண்ணே... கடைசியாய் உன்னைக் குறித்தும் உன்னுடன் உரையாடியும் சிறிது நாட்கள் கடந்து விட்டன. இடையில் ஏற்பட்ட சில பல எதிர்பாராத எதிர்மறை நிகழ்வுகளால் ஏற்பட்ட சோர்வின் காரணமாய் என்னால் உன்னுடனும் உன்னைக் குறித்தும் அதிகம் பேச இயலவில்லை. எதுவும் கடந்து போகும் என்னும் வாழ்வின் கோட்பாட்டுடன் அனைத்தையும் கடக்க முயற்ச்சிக்கிறேன். வாழ்வில் மகிழ்ச்சிகரமாய் இருக்க வேண்டிய தருணத்தில் மிகவும் முக்கியமானது இதுவென்பது நானும் அறிந்ததே, ஆனால் சில சூழ்நிலைகளின் காரணமாய் அதற்கும் சிறு இடைவேளி விடும்படியாய் அமைந்தது என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை.


மருத்துவரை கடைசி முறை சந்தித்தும் சில காலங்கள் கடந்த நிலையில் அவரே தொலைபேசியில் அழைத்து மருத்துவமனை  வர சொல்லும்வரையிலும் செல்ல இயலாமல் ஆகிவிட்டது. இருப்பினும் அவரின் அழைப்பின் படி சென்று உன்னை மீண்டும் அவர் பரிசோதித்து அறிந்து அனைத்தும் நன்றாய் இருப்பதாய் கூறியதும் இருந்த துன்பங்கள் எல்லாம் எங்கோ மறைந்துவிட்ட உணர்வு. ஆனால் ஒரு மிகப்பெரிய வருத்தம் இம்முறை அவர் உன்னை எனக்கு காட்டவில்லை என்பதுதான். சில மருத்துவ காரணங்களுக்காய் உன் வளர்ச்சி குறித்த குறிப்புகள் அவருக்குத் தேவைப்பட்டன, அந்த குறிப்புகளைப் பெறவே அவர் எங்களை அழைத்தும் இருந்தார். அதனால் அவருக்கு இம்முறை உன்னை எனக்கு காட்டி விளக்கம் சொல்லுவதற்கான அவகாசம் இல்லாமல் போய்விட்டது. வருத்தத்திலும் சிறு ஆறுதல், பத்து நாள் இடைவேளியில் எங்களை மீண்டும் வர சொல்லியிருக்கிறார் அப்பொழுது உன்னை நிச்சயம் பார்க்க முடியும் என்ற நம்பிக்கை தான்.

இம்முறை இன்னொரு தகவலும் அறிந்து கொண்டேன் அது என்னவெனில் உன்னுடைய செவிப்புலன் சம்பந்தப்பட்ட எலும்புகளின் வளர்ச்சி இப்பொழுதிலிருந்து தொடங்கியிருக்கும் என்பதுதான். எத்தனை மகிழ்ச்சியான செய்தி. இனி நான் உன்னுடன் சத்தமாக உரையாடலாம் அல்லவா. எனது நீண்ட பகல் பொழுதின் தனிமைகள் இனி தீர தொடங்கி விடும். ஆனால் இதனுடன் கூடிய குறுஞ்செய்தி ஒன்றும் உண்டு அது இன்னும் சிறிது நாட்கள் கழித்தே உன்னால் நான் பேசுவதை எல்லாம் கேட்க முடியும் என்பதும், இப்போதைக்கு தாயின் இருதய துடிப்பு ஓசை மட்டுமே உன் செவிப்பறைகளை வந்தடையும் என்பதும்.

பரவாயில்லை இன்னும் சிறிது நாட்கள் தானே அதிகபட்சம் ஒரு மாதம் ஆகுமா அகட்டுமே எப்படியோ என் தனிமை தீர்ந்தது அப்படித்தானே கண்ணே. தாய்க்கும் சேய்க்குமான உரையாடல் என்பது என்றென்றைக்கும் உரியது. முடிவற்ற பல கதைகளையும், வெளிகளையும் தாண்டி செல்லக் கூடியது. எண்ணற்ற கேள்விகளையும், பதில்களையும் உள்ளடக்கியது.அப்படியான விஷயங்களின் தொடக்கம் என்பது அமைந்துவிட்டது என்பது எத்தனை பெரிய சந்தோஷத்தைத் தரக்கூடியது. இல்லையா?. ஒரு சின்ன செய்தி வாழ்வின் பல்வேறு விஷயங்களைத் திருப்பி போட்டு விடும் என்பதுதான் எவ்வளவு பெரிய உண்மை.

இந்த சிந்தனைகளில் மூழ்கும் பொழுதெல்லாம் உள்ளம் தான் எத்தனை உவகை கொள்கிறது. உன்னுடன் உரையாடும் தருணங்களையும், உன்னைக் குறித்தும் எண்ணிப் பார்க்கும் தருணங்களிலெல்லாம் பாரதியின் கண்ணம்மாவும், கண்ணனும், பாப்பாவும் நெஞ்சில் அலையடித்துச்  செல்கின்றனர். கண்ணனும், பாப்பாவும் சரி கண்ணாமாவுக்கு இங்கென்ன வேலை என்று நீ பிற்காலத்தில் கேட்கலாம். அவன் கண்ணம்மாவின் பாடல்களில் இழையோடும் அன்பும் காதலும் அனைவருக்கும் பொதுவன்றோ, ஆகையால் அது உனக்கும் சேர்ந்ததே கண்ணே. காற்று வெளியிடை பாரதி கண்ணம்மாவின் காதலை எண்ணிக் கழித்தான், நான் அதே காற்று வெளியிடை உன்னைக் கற்பனையில் எண்ணிக்  கழிதீர்க்கிறேன். எனில் கண்ணம்மாவை நான் இங்கே இழுத்தது சரிதானே.


" நீயென தின்னுயிர் கண்ணம்மா! - எந்த 
நேரமும் நின்றனைப் போற்றுவேன் - துயர் 
போயின, போயின துன்பங்கள் நினைப் 
பொன்னென கொண்ட  பொழுதிலே - என்றன் 
வாயினி லேயமு தூறுதே - கண்ணம் 
மாவென்ற பேர்சொல்லும் போழ்திலே - உயிர்த் 
தீயினிலே வளர் சோதியே - என்றன் 
சிந்தனையே, என்றன் சித்தமே!"

இந்த வரிகளில் கண்ணம்மாவைக் குறித்த பாரதியின் சிந்தனைக்கும் உன்னைக் குறித்தன எந்தன் சிந்தனைக்கும் எந்தவொரு வேறுபாடும் எனக்குத் தெரியவில்லை. உனைக் குறித்து பேசத் தொடங்கிய முதல் அத்தியாயத்திலேயே நான் கூறியிருந்தேன் " நீ வந்துதித்தாய் அறிந்திட்ட கணமதில் என் துன்பங்கள் அனைத்தும் பறந்து விட்டது" என, பாரதியும் அதையே கூறுகின்றான். இதைப் போலவெ மற்றைய வரிகளனைத்தும். என் வாழ்வின் அனைத்து கட்டங்களுக்கும் துன்ப, துயர, இன்பமெனும் அனைத்திற்குமான வரிகளை தன்னகத்தே கொண்ட கவிஞன் இவன் என்பது எத்தனை உண்மை.

எப்படி உன்னைக் குறித்து பேச ஆரம்பித்தால் பக்கங்கள் நிறைந்து கொண்டேயிருக்கிறதோ அப்படியே பாரதியும் எனக்கு, அவனைக் குறித்து யோசிக்க ஆரம்பித்தால் நான் கூற்று வெளியிடைதான் நிற்க்க வேண்டிவரும், ஆதலால் இப்போதைக்கு அவனை இங்கேயே விட்டுவிடுவோம்.

மூன்று பருவங்கள் கொண்ட கர்ப்பகாலத்தின் முதல் பருவம் முடிவடைந்து, இரண்டாம் பருவத்தில் அடியெடுத்து வைத்துள்ளேன். மசக்கையின் ஆரம்பகட்ட அனைத்து அசௌகரியங்களும் முடிந்து சிறிது சிறிதாய் இயல்பு நிலைக்கு உடலும் மனமும் திரும்பிக்  கொண்டிருக்கின்றன. உனது அடுத்த, அடுத்த கட்ட வளர்ச்சியினால் உடலில் ஏற்படும் மாற்றங்கள்  மட்டுமே இப்பொழுதெல்லாம் வெளிப்படுபவை. வாந்தி, தலைசுற்றல் போன்ற பிரச்சினைகள் அனைத்தும் பெரிய அளவில் குறைந்துவிட்டன. சிறிது நாட்களாய் சரியாய் செய்ய முடியாமல் தவித்து வந்த அன்றாட வீட்டு
வேலைகள் உட்பட அனைத்து வேலைகளும் மீண்டும் முன்பு போலவே சிறிது சிறிதாய் செய்யத் தொடங்கி விட்டேன். மனசும் உடலும் லேசாய் மாறத் தொடங்கிவிட்டது.

என் உடல்நிலை குறித்தும் தனிமை குறித்தும் கவலைப்படும் உன் பாட்டிக்கு நான் கூறும் ஒரே விடயம் என்ன தெரியுமா, "என் குழந்தைக்கு இப்பொழுதே தெரிந்துவிட்டது அம்மா பெரிதாய் உதவிக்கு யாருமின்றி இருக்கிறாள் என்று அதனால் இப்பொழுதே சமத்து குழந்தையாய் எனக்கு எந்த தொந்தரவும் கொடுப்பதில்லை" என்று, சரிதானே. இப்பொழுதே அம்மாவின் கஷ்டங்களை உணர்ந்து என்னுள் ஆர்ப்பாட்டமின்றி அமைதியாய் வளர்ந்து வரும் உன் கருணைக்கு என் அதீத அன்பும் முத்தங்களும் உரித்தானது. அத்துடன் சேர்த்து கருவிகளின்  வழியே கண்டுணர்ந்த உன் மெல்லிய பாதங்களுக்கும், மெல்லிய முகத்திற்கு, சின்னஞ்சிறிய கைகளுக்கும் விரல்களுக்கும் காற்றின் வழியே என் அன்பான முத்தங்கள் கண்ணே!.... விரைவில் உன்னைத் தொட்டு உன் ஸ்பரிசங்களுடன் உனக்களிக்க போகும் முத்தங்களுக்கு இது ஒரு ஆரம்பம்.

உன்னைத் தொட்டு, உன் வாசம் முகர்ந்து , உன்னில் அன்பு செலுத்தும், உன்னில் என்னை  உணரும் அந்த கணத்திற்கான காத்திருப்புகளுடன்.....


பிரியா..